موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622“Experience of Tehran”: Image of Tehran in the Films of Today’s Cinema of Iran«تجربۀ تهران»: تصویر تهران در فیلمهای نسل امروز سینمای ایران1692016331110.22059/jisr.2017.133928.278FAاعظمراودراداستاد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهرانبهارکمحمودیدکتری علوم ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهرانJournal Article20161109The main question in this paper, is what kind of imagination of Tehran is created through Iranian films. Is the image of Tehran has been changed over time? This research has been conducted based on the analysis of some impressive films in last two decades. The central argument is although <em>the city has been represented through its acute problems and difficulties and </em>pivotal issues like consequences of immigration to the city, shortage of occupation and dwelling over time, the new generation of Iranian filmmakers react different from the past generation. Content analysis of these movies show that new generation of filmmakers prefer to stay in Tehran and fight with problems rather than emigrating from the city.مقالۀ حاضر به مطالعۀ بازنمایی شهر تهران در آثار فیلمسازان نسل متأخر سینمای ایران اختصاص یافته است. در این پژوهش، با تأکید بر مفهوم ذهنیت نسلی، بر این پرسش تأمل میکنیم که کارگردانان دهههای هشتاد و نود سینمای ایران چه ذهنیتی دربارۀ تهران دارند و در آثار خود به نمایش گذاشتهاند. بدینمنظور، فیلمهای بهنمایشدرآمده از کارگردانان نسل چهارم سینمای ایران که از بستری شهری برخوردارند، انتخاب شدهاند. شهر در این آثار، با تکیه بر مفهوم امر والا در اندیشۀ نیکولاس میرزوئف و با روش تحلیل محتوای کیفی (تحلیل تماتیک) مطالعه و موشکافی شده است. دادههای این تحلیل بیانگر آن است که هرچند فیلمسازان جوان نگاهی معترض به شهر دارند و آن را عامل فساد و تباهی به تصویر میکشند، برخلاف اسلاف خویش که اغلب راه نجات را بازگشت به روستا و درواقع خروج از تهران عنوان میکنند، قهرمانان فیلمهای نسل جدید سینماگران ایرانی، مسائل شهری را به شکلی تازه مفصلبندی میکنند که در تهران میماند و با مصائب آن کنار میآید.https://jisr.ut.ac.ir/article_63311_02799fc570df6bb5ed3912e6e85fb278.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622Discourse Analysis of Gender Equality in the Sixth 5-years Plan for Economic, Cultural and Social Development of Islamic Republic of Iranتحلیل گفتمان عدالت جنسیتی در برنامۀ پنجسالۀ ششم توسعۀ اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی جمهوری اسلامی ایران2032296331210.22059/jisr.2017.233842.527FAپروینعلی پورموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهرانمحمدجوادزاهدیدانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی-اقتصادی دانشگاه پیامنورامیرملکیدانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی-اقتصادی دانشگاه پیامنورمحمدرضاجوادییگانهدانشیار گروه جامعهشناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهرانJournal Article20170313The planning system in Iran is affected by the governing political and social discourses, and what places such discourses should hold for subjects and categories are represented in the development plans. Among the very important subjects is the subject of women. The subject of women should be located in which field of discourses, takes different senses and identities which themselves are manifested in the planning system and, in turn, leads to the establishment of gender equality or continuation of gender inequality. The present paper deals with the study of the current conflicts in Iranian society on semantic hegemony in the field of women discourse evolution, and representation of the debate on gender equality in the Sixth Plan of Development by Laclau and Mouffe’s method of discourse analysis. Findings, regarding the discourse evolution, show that the discourses of equality, which as stated by Fairclough are the result of discourse dialectic of the reformists and the fundamentalists, recovers the void signifiers in the field of discoursiveness and gives them new meaning. Accordingly, it articulates the signs of “women occupation”, “equal chances”, “removing the legal obstacles”, “familyism”, “paying no attention to gender”, and “welfare and insurance of women” in linkage with the central signifier of “equality of man and woman”. Also the discourse analysis of gender equality in the Sixth Plan of Development indicates that the governing discourse on the Sixth Plan has been formed by the pivotal sign under the title “gender equality” and with the signified of “occupational chances”, “health and hygiene”, “women literacy”, “reform of legal system” and “participation in decision-making and decision-taking”. Such semantic signs contain, respectively, the economic equality, hygiene equality, legal equality, and political equality. Although, such signifiers in the texts of the plan fail to totally cover the meanings implied in the concepts, we could be hopeful that by executing the Sixth Plan of Development, the required grounds for institutionalizing the civil demands for the object of establishing the gender equality in society shall be provided, hence the role of women in the development of our country becomes more highlighted.نظام برنامهریزی در ایران، از گفتمانهای سیاسی و اجتماعی حاکم تأثیر میپذیرد و جایگاهی که این گفتمانها برای سوژهها و مقولهها قائلاند، در برنامههای توسعه بازنمایی میشود. از جمله سوژههای بسیار مهم، مسئلۀ «زنان» است. بسته به اینکه سوژۀ زنان در چه حوزۀ گفتمانی قرار دارد، معانی و هویتهای مختلفی به خود میگیرد. همین معانی متفاوت است که در نظام برنامهریزی تبلور مییابد و بهنوبۀ خود به برقراری عدالت جنسیتی یا تداوم نابرابری جنسیتی منجر میشود. پژوهش حاضر، به مطالعۀ کشمکشهای کنونی جامعۀ ایران بر سر هژمونی معنایی در حوزۀ زنان (تطور گفتمانی) و بازنمایی بحث عدالت جنسیتی در برنامۀ ششم توسعه با روش تحلیل گفتمان لاکلو و موفه میپردازد. یافتهها در بحث تطور گفتمانی نشان میدهد که گفتمان اعتدال که به تعبیر فرکلافی حاصل دیالکتیک گفتمانی اصلاحطلبی و اصولگرایی است، دالهای تهی را در حوزۀ گفتمانگونگی بازیابی میکند و معنای جدیدی به آنها میدهد. برایناساس، نشانگان «اشتغال زنان»، «فرصتهای برابر»، «رفع موانع حقوقی»، «خانوادهگرایی»، «بیتوجهی به جنسیت» و «رفاه و بیمۀ زنان» را در پیوند با دال کانونی «برابری زن و مرد» مفصلبندی میکند. همچنین تحلیل گفتمان عدالت جنسیتی در برنامۀ ششم توسعه، نشانگر آن است که گفتمان حاکم بر برنامۀ ششم، با نشانهای محوری با عنوان «عدالت جنسیتی» و با مدلولهای «فرصتهای شغلی»، «سلامت و بهداشت»، «باسوادی زنان»، «اصلاح نظام حقوقی» و «مشارکت در تصمیمسازی و تصمیمگیری» شکل گرفته است که این نشانههای معنایی، بهترتیب دربرگیرندۀ عدالت اقتصادی، عدالت بهداشتی، عدالت آموزشی، عدالت حقوقی و عدالت سیاسی هستند. اگرچه این دالها در متن برنامه، معناهای مستتر در مفاهیم را بهطور کامل پوشش نمیدهند، میتوان امیدوار بود که با اجرای برنامۀ ششم توسعه، زمینههای لازم برای نهادینهشدن مطالبات مدنی در موضوع برقراری عدالت جنسیتی در جامعه فراهم و نقش زنان در توسعۀ کشور پررنگتر شود.https://jisr.ut.ac.ir/article_63312_dde981d3bb6787c6e3910ddabf4ae0ac.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622A Survey Research on the Political Culture Orientations of Teachers and Its Factorsمطالعۀ پیمایشی جهتگیریهای فرهنگ سیاسی معلمان و عوامل مرتبط با آن2312566331310.22059/jisr.2017.203912.340FAامیدقادرزادهدانشیار جامعهشناسی، پژوهشگر پارهوقت پژوهشکده کردستانشناسی دانشگاه کردستانیعقوباحمدیدانشیار جامعهشناسی، دانشگاه پیامنور سنندجخالیدمیارغنجکارشناس ارشد جامعهشناسی، دانشگاه کردستانJournal Article20161208The political culture in current societies, in general, and in a transitional society such as Iran, in particular, has a critical role in the development of civic and political participation; and in this respect, elites and middle class have a crucial role in the creation and solidification of democratic political culture. Within the conceptual framework of Tessler, the current study is an attempt to investigate the political culture orientations among teachers and other concomitant factors. This study is a survey during which 310 teachers in Boukan were interviewed. In terms of cognitive dimensions (political pluralism) and the extent of involvement dimensions (practical involvement in politics) in political culture, the mean political culture among the teachers was average. Results of the present study indicated that 54.5 percent of the teachers had a democratic political culture, 17.8 percent were indifferent toward political culture, 15.5 percent had an activist political culture, and 11.3 percent had a limited political culture. Explanatory findings showed that there is a direct relationship between the teachers’ political culture and variables such age, socioeconomic status, experiences of political participation, and ethno-religious orientations. Also multivariate regression analysis indicated that these variables determined 52 percent of the variation in the political culture orientations among teachers.فرهنگ سیاسی در جوامع معاصر و بهویژه در جامعۀ درحالگذار ایران، نقشی محوری در توسعه و مشارکت سیاسی و مدنی دارد. در این میان، نخبگان و طبقة متوسط، در تکوین و تحکیم فرهنگ سیاسی دموکراتیک، بسیار اثرگذارند. پژوهش حاضر، در چارچوب دستگاه مفهومی تسلر، به مطالعة جهتگیریهای فرهنگ سیاسی معلمان و عوامل مرتبط با آن میپردازد. پژوهش به روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه، درمورد 310 نفر از معلمان شهر بوکان انجام گرفته است که با روش نمونهگیری طبقهای نسبی انتخاب شدهاند. با توجه به ابعاد شناختی و هنجاری فرهنگ سیاسی، میانگین جهتگیری فرهنگ سیاسی معلمان در حد متوسط است. نیمی از معلمان مورد بررسی، در گونۀ فرهنگ سیاسی دموکراتیک قرار دارند و پس از آن، اکثریت با گونۀ بیاعتنا، بهنوعی بازنمای وضعیت فرهنگ سیاسی جامعۀ ایران است. یافتهها نشان میدهد نوعی ناهمسویی و رشد نامتوازن، در ابعاد شناختی و کنشی فرهنگ سیاسی معلمان دیده میشود. برمبنای یافتههای تبیینی، فرهنگ سیاسی معلمان، با متغیرهای سن، پایگاه اقتصادی-اجتماعی، تجارب مشارکت سیاسی و جهتگیریهای قومی و مذهبی رابطۀ مثبت و معنادار دارد. متغیرهای یادشده، 52 درصد از تغییرات جهتگیریهای فرهنگ سیاسی معلمان را تبیین میکند.https://jisr.ut.ac.ir/article_63313_bc03c6191f3d3a35d5af39654c4f77ee.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622A Study of Social and Psychological Factors Affecting Feeling Lonely (Case Study: Tehran Citizens)روابط اجتماعی در جامعۀ شهری: بررسی عوامل اجتماعی و روانی مؤثر بر احساس تنهایی (مورد مطالعه: شهروندان تهرانی)2572836331610.22059/jisr.2017.134118.280FAعبدالحسینکلانتریدانشیار گروه جامعهشناسی دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهرانسید سعیدحسینی زاده آرانیدانشجوی دکتری بررسی مسائل اجتماعی، دانشگاه کاشانJournal Article20161009Among the social issues that with the advent of the modern age has overtaken the human society and has attracted the attention of many researchers, is concern about degradation of social communication, the weakening of the ties and the development of the phenomenon of feeling lonely; a phenomenon that caused by the fluidity of social relations in contemporary society. The aim of this study is to evaluate social and psychological factors affecting the loneliness among Tehran citizens. The method used in this study is survey, and the statistical society are all citizens over 18 of Tehran metropolis. A sample of 524 people from them were selected according to Cochran formula and multi-stage cluster sampling were selected for the study and statistical data were evaluated descriptively and analytically by using spss16 software. Findings showed that the average prevalence of feeling lonely (Range 0-100) in the population under study was 36/13, and half of the citizens at moderate downward level, 30/6% at moderate level and 6/6% at high and moderate to high level experiences feeling lonely in their Everyday life. Analytical results also showed that variables of religiosity, social support, mental health and life satisfaction have Significant and negative relation and social isolation variable have significant and Positive relation with feeling lonely. Also Social support variables has highest level of direct and pure impact on feeling lonely. از جمله مسائل اجتماعی که با ظهور عصر مدرن، گریبانگیر جامعۀ انسانی شده و توجه بسیاری از محققان را به خود جلب کرده است، کاهش ارتباطات اجتماعی، تضعیف نگرانکنندۀ پیوندها و گسترش پدیدۀ «احساس تنهایی» است؛ پدیدهای که از سیالیت پیوندهای اجتماعی در جامعۀ معاصر ناشی میشود. هدف پژوهش حاضر، بررسی عوامل اجتماعی و روانی مؤثر بر احساس تنهایی در میان شهروندان تهرانی است. پژوهش پیمایشی است و جامعۀ آماری مورد بررسی، تمامی شهروندان بالای 18 سال کلانشهر تهران هستند. از میان آنها، حجم نمونۀ 524 نفری برحسب فرمول کوکران و به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد و دادههای آماری بهوسیلۀ نرمافزار spss16 بهصورت توصیفی و تحلیلی بررسی شدند. مطابق یافتهها، میانگین شیوع احساس تنهایی (در دامنۀ 0-100) در جامعۀ مورد مطالعه 13/36 است و نیمی از شهروندان کمتر از متوسط، 6/30 درصد در حد متوسط و 6/6 درصد زیاد و بیشتر از متوسط، در زندگی روزمره احساس تنهایی را تجربه میکنند. یافتههای تحلیلی نیز نشان داد که متغیرهای دینداری، حمایت اجتماعی، سلامت روان و رضایت از زندگی، رابطهای معنادار و منفی، و متغیر انزوای اجتماعی، رابطهای معنادار و مثبت با احساس تنهایی دارد. همچنین متغیر حمایت اجتماعی، بیشترین میزان اثرگذاری مستقیم و خالص را بر احساس تنهایی به خود اختصاص داده است.https://jisr.ut.ac.ir/article_63316_db072370d684afc311111cfc8bb0c833.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622Women Mental Imagine and Objective Experience on Security (Case Study: Women Working in the Unofficial Sector of Hamadan Town)تصور ذهنی و تجربۀ عینی زنان از امنیت (مورد مطالعه: زنان شاغل در بخش غیررسمی در شهر همدان)2853066331710.22059/jisr.2017.209525.380FAعلیمحمدقدسیدانشیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه بوعلیسینا همداناسداللهنقدیدانشیار گروه جامعهشناسی شهری، دانشگاه بوعلیسینا همدانمحبوبهرویینتنکارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلیسینا همدانJournal Article20161113“Women in the cities” is a new field of urban studies. Vitality of public space and improving the quality of environment, depend on the presence of people and social interactions among them regardless of age, gender, race, ethnicity, social grouping and individual abilities. In humanistic urbanism, it is emphasized on the needs of specific groups such as women, children, the elderly and the disabled, and their easy access to urban spaces. Feeling secured among women from both mental image of urban spaces and objective experiences are two key concepts of feeling secured or fearing from space, which could affect women activities in the society. The experience of fear affects their presence in the public sphere. In fact, in a gendered space, women security and feeling secured are reduced, and a reverse relationship between space and security emerges. The method of this research is survey, in which 205 women filled in the questionnaire. Results showed that mental index is better than the objective experience, and more than 50 percent of the population, experience insecurity objectively.مقولۀ زن و شهر، از حوزههای جدید مطالعات شهری است. سرزندگی فضای عمومی و ارتقای کیفیت محیط، در گرو حضور افراد و تعاملهای اجتماعی فارغ از سن، جنسیت، نژاد، قومیت، گروهبندی اجتماعی و تواناییهای فردی است. در شهرسازی انسانگرا، بر نیازهای گروههای خاص مانند زنان، کودکان، سالمندان، جانبازان و معلولان، و دسترسی آسان و استفادۀ آنان از فضاها تأکید میشود. یکی از پیششرطهای مناسبسازی فضای شهری، فراهمکردن امنترین فضا برای حضور و فعالیت زنان، بدون تفاوتهای جنسیتی غیرضروری است. تصویر ذهنی زنان از فضاهای شهری، حول دو مفهوم کلیدی احساس امنیت و ترس از فضا شکل میگیرد و این امر بر گرایش زنان به فعالیت تأثیرگذار است. تجربۀ ترس بر حضور زنان در حوزۀ عمومی اثر میگذارد. درواقع، در یک فضای جنسیتیشده، احساس امنیت و امنیت زنان کاهش مییابد و رابطهای معکوس میان فضا و امنیت بهوجود میآید. در این پژوهش، با استفاده از چارچوب نظری منتخب با تأکید بر مکتب کپنهاک، بهویژه دیدگاه بوزان و به روش پیمایشی، حجم نمونهای شامل 205 زن شاغل مطالعه شدند. مطابق نتایج، بعد ذهنی بالاتر از بعد عینی است، اما بیش از 50 درصد از جامعۀ مورد مطالعه، تجاربی از ناامنی عینی را اعلام داشتهاند. با توجه به یافتههای تحقیق، مهمترین عامل تأثیرگذار بر احساس امنیت را جنسیت تشکیل میدهد. بهعبارت دیگر، صرف زنبودن، بیش از سن، تحصیلات و نوع فعالیت و پایگاه برای زنان ناامنی ایجاد میکند. شاید به همین دلیل است که براساس یافتههای این مطالعه، نگرش زنان به فعالیت در پاساژ، پس از ورود منفیتر شده است. مهمترین مشوقان زنان برای ورود به پاساژ، نه خانوادهها بلکه خود آنان و دوستانشان بودهاند. با توجه به این تغییرات و روند افزایش حضور و کار زنان در فضاهای شهری مانند فروشگاهها، مراکز تجاری... لازم است نظام بیمه و حقوق صنفی این دسته از زنان که میانگین حقوق دریافتی آنان (در مطالعۀ حاضر) حدود 300 هزار تومان در ماه برای حدود ده ساعت کار در روز است، بررسی شود. الزام سازندگان ساختمان به درنظرگرفتن اتاق کودک و شیردهی و استراحت در همۀ پاساژها، تعبیۀ سرویسهای بهداشتی مخصوص بانوان، صدور کارت مباشرت، پوشش حداقل دستمزد و... برخی از مواردی است که باید به آن توجه کافی صورت گیرد.https://jisr.ut.ac.ir/article_63317_3d9f7bf43dba3860609dc93b57f33c52.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622Awareness of Social Class, and Its Dimensions and Consequences among Iranian Studentsآگاهی از طبقۀ اجتماعی، ابعاد و پیامدهای آن در میان دانشجویان ایرانی3073286331810.22059/jisr.2017.210216.388FAحمزهنوذریاستادیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه خوارزمیJournal Article20161028This paper presents data from two surveys of attitudes and awareness of Iranian students in 1382 and 1394 to analyze their knowledge and attitude toward social class and its importance. The main goal is to analyze the students’ awareness of their social class, their attitude toward the impact of social class in achieving social and economic opportunities, and the correspondence of objective indicators and subjective about social class. The data was interpreted according to Weber. Findings showed that the majority of students considered themselves to be of a social class, and believed that people were aware of class differences in society. There is a correspondence between the students’ socio-economic status and their economic awareness about social class. Results indicated that most students considered themselves as belonging to the middle class. In addition, most respondents believe that social class affects on achieving social and economic opportunities. Nevertheless, more than half of them hope that after graduation and employment, they will be of a higher social class.در این مقاله، بهمنظور تحلیل آگاهی و نگرش دانشجویان دربارۀ طبقه و اهمیت آن، دادههای دو پیمایش نگرشها و آگاهیهای دانشجویان ایرانی در سال 1382 و سال 1394 بهکار گرفته شده است. هدف پژوهش، تحلیل میزان آگاهی دانشجویان از طبقۀ اجتماعیشان، نگرش پاسخگویان به تأثیرگذاری طبقۀ اجتماعی در دستیابی به فرصتهای اجتماعی و اقتصادی و میزان تطابق شاخص عینی طبقات و ذهنیت افراد به طبقه است. دادهها براساس نظریۀ وبر تفسیر شدند. نتایج نشان میدهد بیشتر دانشجویان خود را متعلق به یک طبقۀ اجتماعی میدانند و بر این باورند که افراد جامعه نیز از تفاوت طبقاتی در جامعه آگاهی دارند. بین پایگاه اجتماعی-اقتصادی و آگاهی طبقاتی دانشجویان همخوانی وجود دارد. مطابق یافتهها، بیشتر دانشجویان خود را متعلق به طبقۀ متوسط میدانند. علاوهبراین، اکثر پاسخگویان معتقدند طبقه در دستیابی به فرصتهای اجتماعی و اقتصادی تأثیرگذار است. با وجود این، بیش از نیمی از آنها امید دارند پس از پایان تحصیلات و شاغلشدن، طبقۀ اجتماعی بالاتری داشته باشند.https://jisr.ut.ac.ir/article_63318_5298a6b779466337439c8984ad10df73.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622An Analysis of the Relationship between Urban Space and Feeling Socially Secured in Tehranتبیین ارتباط بین فضای شهری و احساس امنیت اجتماعی در شهر تهران3293506331910.22059/jisr.2017.223095.467FAبهرامبیاتدانشیار دانشگاه عالی دفاع ملیJournal Article20161220In the process of qualitative and quantitative development, there were serious changes in the life of people in cities and particularly metropolises, and from this perspective, the real and mental world of citizens were seriously changed as well. One of these changes was in the security, so that people with different social and cultural background, have different assumptions of security and feeling secured. In this research, this assumption and its formation is explained. The theoretical framework of this research, is taken from theories of the two fields of feeling secured and urban spaces analysis. The method in this study is survey, and the information is gathered by questionnaire. The statistical population of this research is consisted of 670 citizens of Tehran, who were chosen and interviewed by multistage cluster sampling method. To determine the reliability, Cronbach alpha test, and for validity, the technique of known groups were used. The data was analyzed by SPSS. Results showed that the attitude toward security differed based on gender, region of residence, marital status and age of the respondents. Also there is a relationship between their region of residence and their attitude toward security. On the other hand, there is a meaningful relationship between belonging a neighborhood and attitude toward security; but there is nota meaningful relationship between the urban fabric variable and multiple forms of insecurity.افراد با زمینههای اجتماعی و فرهنگی متفاوت، تصورات گوناگونی از امنیت و احساس امنیت دارند. پژوهش حاضر، بهدنبال تبیین و توضیح شکلگیری این تصورات است. این پژوهش، پیمایشی است و در آن، اطلاعات بهوسیلۀ پرسشنامه جمعآوری شده است. برای تعیین چارچوب نظری تحقیق، از نظریههای دو حوزۀ احساس امنیت و تحلیل فضای شهری بهره گرفته شد. جامعۀ آماری تحقیق شامل شهروندان ساکن شهر تهران است که 650 نفر از آنها به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و با آنها مصاحبه صورت گرفت. برای تعیین پایایی پژوهش از آزمون آلفای کرونباخ و برای روایی، از تکنیک گروههای شناختهشده استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با نرمافزار spss صورت گرفت. مطابق یافتهها، پنداشت از امنیت، با توجه به متغیرهای جنسیت، محل سکونت، تأهل و سن پاسخگویان متفاوت است. همچنین بین منطقۀ سکونت افراد و پنداشت از امنیت، رابطه وجود دارد. بدینمعنا که در مناطق مختلف شهر تهران، پنداشتهای متعددی از امنیت وجود دارد. درنهایت اینکه رابطۀ میان تعلق محلهای و پنداشت از امنیت معنادار است. بدینمعنا که هرچه تعلق محلهای افزایش پیدا میکند، پنداشت ناامنی کاهش مییابد.https://jisr.ut.ac.ir/article_63319_9995db543642f78f4be124ce5e56d6bf.pdfموسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران2588-63556220170622Representation of Modernity Transition in Iran Contemporary Literature (Case Study: An Anthology of Hedayat and Farrokhzad’s Works)بازنمایی گذار مدرنیته در ادبیات معاصر ایران (مورد مطالعه: گزیدۀ آثار هدایت و فروغ)3513746332110.22059/jisr.2017.223159.469FAامیرعظیمیدانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزیحسینابوالحسن تنهاییدانشیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزیحسینآقاجانی مرساءاستادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزیJournal Article20161221This paper deals with the representation of modernity transition in Iran contemporary literature. Forough Farrokhzad and Sadeq Hedayat, as the two leading figures of Iran contemporary literature, were selected to trace the methodological elements in their thoughts and works, according to the modernization transition process in contemporary Iran. The main question of the research, which is being answered through a documentary and content analysis based on an interpretive sociology outlook, is that what style or outlook is Forough Farrokhzad and Sadeq Hedayat's methodological concerns in contemporary Iran transition to modernity are based on, so that it has influenced on their cognition, viewpoint and their creating works of art. Results indicated that both of them had followed action research attitude through a dialectical process. Yet they are different in the sense that some of the static aspects of their works is specified to their own contexts as the results of a dialecticism between objectivity and subjectivity, concerning their outlooks toward human being. While Sadeq Hedayat's traditional point of view within a patriarchal structure has led him to make no distinction between tradition, religion and objectivity of the age through a naturalistic mutual implication, Forough has succeeded to go beyond the traditional gender-related limitations to achieve new horizons of thought regardless of gender.این مقاله به بازنمایی گذار مدرنیته در ادبیات معاصر ایران میپردازد. در این راستا، دو تن از چهرههای شاخص ادبیات معاصر ایران، صادق هدایت و فروغ فرخزاد، انتخاب شدند تا با ردیابی مؤلفههای بازنمایی در گزیدۀ آثار و اندیشۀ آنان و تطبیق آن با جریان توسعۀ مدرنیته، وضعیت تفکر در ایران معاصر تبیین شود. پژوهش حاضر به روش مطالعۀ کتابخانهای و تحلیل محتوایی و پارادایم متکی بر رویکرد جامعهشناسی تفسیری انجام گرفته است. پرسش اصلی این است که مبنای بازنمایی صادق هدایت و فروغ فرخزاد در گذار مدرنیتۀ ایران، متکی بر چه اسلوب و نگرشی است که بر شناخت، نوع نگاه و خلق آثار آنها مؤثر افتاده است. در تجزیه و تحلیل آثارمهمآنان، این دستاورد حاصل شد که هردو آنها از نظر شیوۀ کار، نگرش کنشپژوهانه را در فرایندی دیالکتیکی پیشۀ خود کردهاند، اما برخی نگرشهای ایستاییشناسانه که حاصل دیالکتیک ذهن و عین در بستر پرورشی ویژۀ آنان است، سبب تفاوت در نوع نگاه به انسان شده است. حصار سنتی ساختار جامعۀ مردمحور صادق هدایت نتوانسته است تمایز سنت و مذهب و عینیت زمان را در همفراخوانی طبیعتگرایانه از یکدیگر منفک کند، اما فروغ فرخزاد مرزهای سنتی جنسیتی را درمینوردد و به افقهایی فراجنسیتی ره میسپارد.https://jisr.ut.ac.ir/article_63321_2f6d6794b474b56f6bbb31dd57b0defa.pdf