انتشارات دانشگاه تهران مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران 2588-6355 8 3 2019 09 23 The Sociology of Everyday Life Timing in Social Groups (Case Study: Citizens of Isfahan) جامعه‌شناسی زمانمندی زندگی روزمره در گروه‌های اجتماعی (مورد مطالعه: شهروندان شهر اصفهان) 461 488 73397 10.22059/jisr.2019.286887.913 FA زهرا ذاکری نصرآبادی مربی و دانش‌آموختة دکتری گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور محمدجواد زاهدی استاد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور وحید قاسمی استاد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه اصفهان امیر ملکی دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور 0000-0001-9962-5737 Journal Article 2018 12 08 This research is to study timing and scheduling in everyday life to explain the existing differences in social groups temporality. In order to analyze these differences, Gurvich's dialectical methodology is applied to analyze the time scales of social classes with Karl Mannheim generation gap theory. The research method is based on survey in which 586 citizens of Isfahan aged 20-55 years old were examined. To select the sample population, we used two methods of cluster sampling (class separation of urban area and neighborhoods) and quota sampling.  The data collection method is a researcher-made questionnaire. Class and age groups were compared in 19 dimensions of time and then in two major types of temporality: "development-oriented and "development- confronted” temporality. Results show that the mean values of development-oriented temporality with traits such as continuous movement, balanced speed, certainty in goal setting and way of life, and the orientation towards the future in upper and middle classes are higher than lower classes and in the middle age they are more than young people. The lower classes of society and young people are more exposed to temporal ruptures and irregularities (development- confronted temporality) than other groups due to the experience of economic insecurity.   پژوهش پیش‌رو دربارة زمان و زمانمندی در زندگی روزمره است که به تبیین تفاوت‌های موجود در زمانمندی گروه‌های طبقاتی و سنی می‌پردازد. برای تحلیل این تفاوت‌ها از روش‌شناسی دیالکتیکی گورویچ در تحلیل مقیاس‌های زمانی طبقات اجتماعی و نظریة شکاف نسلی کارل مانهایم استفاده شد. روش پژوهش، از نوع پیمایشی است که طی آن 586 نفر از شهروندان 20 تا 55 سالة اصفهانی بررسی شدند. برای انتخاب جامعة نمونه، از دو شیوة نمونه‌گیری خوشه‌ای (تفکیک طبقاتی مناطق و محله‌های شهر) و نمونه‌گیری سهمیه‌ای استفاده شد. گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه‌ای صورت گرفت که نگارندگان تهیه کردند. گروه‌های طبقاتی و سنی در 19 بعد زمانی و سپس در 2 گونة عمدة زمانی (زمانمندی توسعه‌مدار و زمانمندی توسعه‌ستیز) مقایسه شدند. نتایج نشان می‌دهد میانگین زمانمندی توسعه‌مدار با ویژگی‌هایی چون حرکت پیوسته، سرعت متعادل، قطعیت در تعیین هدف‌ها و مسیر زندگی و جهت‌گیری معطوف‌به‌آینده، در طبقات بالا و متوسط، بیشتر از طبقات پایین و در نسل میانسال، بیشتر از جوانان است. قشرهای پایین جامعه و جوانان به‌دلیل تجربة ناامنی‌های اقتصادی، بیش از دیگر گروه‌ها در معرض گسستگی‌ها و بی‌نظمی‌های زمانی (زمانمندی توسعه‌ستیز)‌اند. https://jisr.ut.ac.ir/article_73397_88c684398fdcd02e0cf958f8ddb068d6.pdf