انتشارات دانشگاه تهران مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران 2588-6355 7 3 2018 09 23 Sociological Study of Social Life of Zoroastrian in City of Tehran as a Religious Minority بررسی جامعه‌شناختی زیست اجتماعی زرتشتیان شهر تهران به‌عنوان یک اقلیت مذهبی 497 522 68988 10.22059/jisr.2018.251488.640 FA سید حسین سراج‌زاده دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران سمیه مومنی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه تهران هادی درویشی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه مازندران، بابلسر Journal Article 2018 01 29 The religious minorities problems have become the common controversial issues of western societies by factors such as immigration, pluralism, and interconnectivity from the 1970s. One of these issues of religious minorities has been their social life. Meanwhile, the question arises as to how the social life of minorities is in the Iranian society, which has an Islamic state. This paper is to study the Zoroastrian social life status in Tehran using observation, participation, in-depth interviews and documentary studies methods. Zoroastrian social life were examined among the four categories of “causes of Zoroastrian population decline”, “differentiation between oneself and another”, “marginalization” and “actions for social recognition”. Results show that Zoroastrians try to increase the sense of belonging and solidarity among themselves through the non-acceptance of non-Zoroastrians in their communities, the avoidance of marriage with non-Zoroastrians, the efforts to live in their particular regions and the education of their kids in special Zoroastrian schools. Zoroastrians also try to live in a totally peaceful way among the Iranian Muslim community to maintain their religion and to be recognized in society, and not to lose their legal rights. Therefore, it seems that they have a special status in their social life environment, and are not subject to any of the two patterns of assimilation and multiculturalism. مسائل اقلیت‌های دینی از دهة هفتاد میلادی به این‌سو، به‌واسطة عواملی از جمله مهاجرت، تکثرگرایی و درهم‌آمیختگی به مسائل عمومی و چالش‌برانگیز جوامع غربی تبدیل شده است که یکی از این‌ها نحوة زیست اجتماعی آنان محسوب می‌ِشود. براین‌اساس این پرسش مطرح می‌شود که زیست اجتماعی اقلیت‌ها در جامعة ایران با داشتن حکومت اسلامی چگونه است؟ در مقالة پیش‌رو نحوة زیست اجتماعی زرتشتیان شهر تهران با استفاده از روش‌های مشاهده، مشاهده همراه با مشارکت، مصاحبة عمیق و مطالعات اسنادی بررسی شد. زیست اجتماعی زرتشتیان از خلال چهار مقولة «علل کاهش جمعیت زرتشتیان»، «تمایز میان خود و دیگری»، «به‌حاشیه رانده‌شدن» و «کنش‌ها برای به‌رسمیت شناخته‌شدن اجتماعی» تحلیل شد. نتیجه اینکه زرتشتیان سعی می‌کنند برای حفظ دین خود، به‌رسمیت شناخته‌شدن در جامعه و از دست ندادن حقوق قانونی، به شکلی کاملاً مسالمت‌آمیز در میان جامعة مسلمان ایرانی به زیست آرام خود ادامه دهند؛ بنابراین، به‌نظر می‌رسد زرتشتیان در زمینة زیست اجتماعی، وضعیت خودویژه‌ای دارند و مشمول هیچ‌یک از دو الگوی همانندگری و چندفرهنگ‌گرایی نیستند. https://jisr.ut.ac.ir/article_68988_66c6f6a85b13bb8f543dfd180a7fba88.pdf