انتشارات دانشگاه تهران مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران 2588-6355 6 1 2017 03 21 Analysis of academic alienation among the students and its related factors تحلیلی بر بیگانگی تحصیلی دانشجویان و عوامل مرتبط با آن 91 117 61833 10.22059/jisr.2017.61833 FA رضا همتی استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان زهرا پیرنیا کارشناسی ارشد مدیریت راهبردی فرهنگ Journal Article 2016 06 12 Academic alienation refers to emotional or cognitive separation from various aspects of the educational context such as the process of education and learning, campus, professors, other students and sense of separation from scientific production, and briefly ideal homo-academic. The aim of this study is to evaluate the degree of academic alienation among students of Isfahan University and some of its determinants. This research has been done paradigm by the survey method on undergraduate and graduate students in different fields. Findings of measuring academic alienation in five dimensions: powerlessness, meaninglessness, anomie, cynicism and social isolation, show that the average of academic alienation among students is slightly above average, and the degree of feeling of powerlessness and cynicism is more than other aspects. Also based on the results, interaction with professors, academic motivation and attitude of significant others towards education have a direct impact on reducing academic alienation. On the other hand, satisfaction of major, attitude towards career future and educational self-concept have and an indirect impact on reducing students’ academic alienation. Finally, some suggestions and recommendations are provided for policy making. بیگانگی تحصیلی به جدایی عاطفی یا شناختی از جنبه‌های مختلف بستر آموزشی مانند فرایند تحصیل و یادگیری، فضای دانشگاه، استادان، دانشجویان دیگر و احساس جدایی از تولیدات علمی‌شان و در یک کلام، انسان دانشگاهی مطلوب اشاره دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی میزان بیگانگی تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان و برخی از عوامل مؤثر بر آن است. این پژوهش با روش پیمایشی روی دانشجویان رشته‌های مختلف مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد صورت گرفته است. یافته‌های حاصل از اندازه‌گیری بیگانگی تحصیلی در پنج بعد بی‌قدرتی، بی‌معنایی، بی‌هنجاری، بدبینی و انزوای اجتماعی نشان می‌دهد میانگین بیگانگی تحصیلی دانشجویان کمی بالاتر از حد متوسط است و میزان احساس بی‌قدرتی و بدبینی دانشجویان در مقایسه با ابعاد دیگر بیشتر است. همچنین، براساس نتایج تعامل با استادان، انگیزة تحصیلی و دیدگاه دیگران مهم به تحصیل تأثیر مستقیم بر کاهش بیگانگی تحصیلی دانشجویان دارند و رضایت از رشتة تحصیلی، نگرش به آیندة شغلی و خودپندارة تحصیلی تأثیر غیرمستقیم بر کاهش بیگانگی تحصیلی دانشجویان دارند. https://jisr.ut.ac.ir/article_61833_3f51ef67a3ac1d054854a48492aa9869.pdf