انتشارات دانشگاه تهران مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران 2588-6355 6 1 2017 03 21 Religiosity: Social tolerance or social distance (Survey among Christians and Muslims of Tehran) دینداری: مدارای اجتماعی یا فاصلۀ اجتماعی (پیمایشی در میان مسلمانان و مسیحیان شهر تهران) 21 40 61829 10.22059/jisr.2017.61829 FA مریم قاضی نژاد دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا الهه سادات اکبرنیا کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا 0000-0002-6437-5851 Journal Article 2016 12 21 Having unity, mutual acceptance and tolerance even by having a different of apposite beliefs, not having humiliating behaviors among the ethnic and religious groups as well as bridging gaps and social distance, are important issues in all ages and countries, particularly for cultural institutes. This research has been done to study the relationship between religiosity and social distance among Muslims and Christians in Tehran, with a considerable emphasis on tolerance. The theoretical framework is a combination of theories of Durkheim, Robertz and Alport. The statistical society consists of Muslims and Christians over 18 years old Tehran. The method is survey, and data gathering has been performed from 204 individuals (cluster selected sample). Results show that there is a direct relation between the level of religiosity and social distance between Muslims and Christians, while between the level of social tolerance and social distance, there is an inverse relation. Based on regression results, the level of social tolerance has the most effect on social distance, and then religiosity and the religion type are significant factors affecting the social distance. Over all, variables of regression equation (religion type, religiosity, social tolerance) explain 49 percent of social distance changes. وحدت و یکپارچگی، پذیرش یکدیگر در عین داشتن تفکر متفاوت و حتی مخالف، نداشتن رفتارهای تحقیرآمیز گروه‌های قومی، نژادی و دینی با یکدیگر و کاهش شکاف‌ها و فاصله‌های اجتماعی، از مسائل حائز اهمیت در تمامی ادوار و کشورها و مورد تأکید نهادها و مراجع فرهنگی ذی‌ربط است. پژوهش حاضر، با هدف بررسی رابطة دینداری با فاصلة اجتماعی در میان مسلمانان و مسیحیان شهر تهران، با تأکید بر مدارای اجتماعی به انجام رسیده است. چارچوب نظری، برایندی از نظریات دورکیم، رابرتز و آلپورت است. جامعۀ آماری، شامل مسلمانان و مسیحیان 18 سال به بالای شهر تهران است. روش تحقیق، پیمایش است و داده‌ها از میان 204 نفر نمونه به‌صورت خوشه‌ای، در شهر تهران جمع‌آوری شده است. نتایج رابطه­سنجی میان متغیرهای تحقیق و متغیر وابسته نشان داد که بین میزان دینداری و فاصلة اجتماعی مسلمانان و مسیحیان، رابطة مستقیم، و میان مدارای اجتماعی و فاصلة اجتماعی، رابطة معکوس برقرار است. مطابق نتایج آزمون رگرسیون نیز متغیر (واسط) مدارای اجتماعی بیشترین تأثیر را بر فاصلۀ اجتماعی دارد و پس از آن، دینداری و نوع دین، متغیرهای تأثیرگذار بر فاصلة اجتماعی هستند. درمجموع، متغیرهای واردشده در معادلة رگرسیون (نوع دین، دینداری، مدارای اجتماعی)، 49 درصد تغییرات متغیر فاصلة اجتماعی را تبیین می­کنند. https://jisr.ut.ac.ir/article_61829_c734bfd690bccabb4631188a42f9876c.pdf